سالها قبل در شهر کوچکی در شب ولنتاین 22 نفر به قتل میرسند ، برای سالها قاتل ناشناخته می ماند . اکنون خانواده ای به شهر کوچک خود بازگشته تا دهمین سالگرد ازدواج خود را در شب ولنتاین برگزار کنند اما قتلها مجددا اتفاق می افتند و اینبار تام به جستجوی قاتل میپردازد.....
( از این به بعد ولنتاین هم مانند هالوین خواهد شد)
سال نو معمولا دو نوع فیلم رو با خودش همراه داره : 1.کمدی 2.ترسناک . نمایش فیلمهای کمدی سال نو تقریبا ته کشیده حالا نوبت ترسناکهاست . بزرگترین نکته مثبت " ولنتاین خونی من " 3-D بودن آن است . فرض کنید تو سینما نشستید و یک قاتل زنجیره ای با داس و تبر میاد طرفتون و کلی خون پخش میشه رو صورتتون ، معرکه است .
3-D روی هر فیلمی جالب درنمیاد یک فیلم درام یا سیاسی رو تصور کنید که به این سبک ساخته شده باشه ! مثل این میمونه که تهیه کننده پولشو دور ریخته باشه.
Patrick Lussier وقتی داشت این فیلم رو میساخت دقیقا میدونست که روی چه نکته ای انگشت بذاره و همین موضوع هم باعث به به و چه چه فیلمش شده . داستان فیلم و نوع روایتش شبیه داستانهای دهه 80 است.خوشبختانه این فیلم خیلی سرگرم کننده تر از ورژن های دهه 80 خود است
به طور خلاصه و روراست بگم این فیلم فقط باید توی سالنهای سینما به صورت 3-D دیده بشه جز این هیچ نکته دیگه ای نداره که بشه اونو به دیگران پیشنهاد کرد . هر چند کارگردان و بازیگران فیلم که تجربه سینمایی زیادی هم ندارند کار خود را به جای خود خوب انجام داده اند ولی خوب اگر تبلیغات 3-D آن نبود نمیتوانستند اینقدر مخاطب جذب کنند ولی مطمئن باشید که از این پس عوامل این فیلم به شهرت بیشتری میرسند مخصوصا کارگردان و بازیگران . موضوع این است که جذابیت صحنه ها و تصاویر این اجازه را به شما نمیدهد که به نوع بازی یا کارگردانی فیلم توجه کنید .
اگه جزو طرفداران فیلمهای اسلشر هستید مطمئنا از این فیلم لذت میبرید چون حتی غیر اسلشری ها هم از فیلم کلی لذت بردند .