تك نواز : The Soloist
كارگردان : Joe Wright نويسنده : Susannah Grant . Steve Lopez
بازيگران :
Jamie Foxx ... Nathaniel Ayers
Robert Downey Jr. ... Steve Lopez
Ralph Cole Jr. ... Enraged Homeless Man
Ingrid Coree ... Nurse
و.................... سال : 2009 مدت : 117 دقيقه
ژانر : درام – بيوگرافي
درجه سني : PG-13
استيو لوپز يك روزنامه نگار است كه براي لس آنجلس تايمز مطلب مي نويسد . وي همواره در سطح شهر به دنبال سوژه هايي مي گردد تا درباره ي آنها داستان بنويسد و در ستون مخصوص خودش آن را به چاپ برساند . اما در يك روز بعد از ظهر , او صداي موسيقي را مي شنود كه از يك طرف به گوش مي رسد او صدا را دنبال كرده و مردي به نام نادانيل را پيدا مي كند كه در حال نواختن ويلون آن هم با 2 استرينگ است ! استيو از نواختن تعداد زيادي ملودي توسط نادانيل كه تنها با 2 ايسترينگ انجام مي شود تعجب مي كند و تصميم مي گيرد كه يك داستان از او بنويسد و.....

( افراد هميشه به آنصورت كه مي شناسيمشان نيستند )
" تك نواز" از آن جنس فيلمهايي هست كه معمولا در ماه هاي مهر و آبان ( اكتبر و نوامبر ) اكران مي شوند ! يعني زماني كه فيلمهاي مهم هاليوود ( به قول معروف فيلمهاي اسكاري ) اكران مي شوند اما " تك نواز " مشخص نيست كه چرا در اين زمان اكران شده است بهرحال !.
" تك نواز " براساس داستاني واقعي كه براي "استيو لوپز" پيش آمد نوشته شده است و " لوپز " را به نوعي مي توان ناجي "ناتانيل " كه مبتلا به نوعي جنون به نام شيزوفرنيك شده بود دانست .

" تك نواز " را مي توان فيلمي درباره ي دوستي دو مرد دانست . دوستي اي كه در ابتدا فقط به قصد كمك كردن به وجود آمد اما رفته رفته رنگ ديگري گرفت و اين دو شيفته يكدگير شدند و دوستي عميقي را به وجود آوردند اما آزار دهنده ترين حقيقت درباره فيلم ديدن يك نابغه موسيقي بي خانمان در خيابان است كه شخصا من را به ياد هنرمندان بزرگ كشور خودمان انداخت كه معلوم نيست اكنون كجا هستند و يا اصلا زنده اند يا نه ! .
" تك نواز" از آن جنس فيلمهايي است بر پايه رابطه دو كاراكتر است . در چنين فيلمهايي كه محوريت آن ارتباط دو شخصيت اصلي با يكديگر است معمولا دو شخصيت اصلي به خوبي ساخته و پرداخته مي شوند. در " تك نواز " نيز هرچند داستان واقعي است و نمي توان زياد از حد آن را تغيير داد ( البته گويا ناتانيل واقعي با همسرش مشكلي نداشت اما در فيلم وي يك مرد طلاق گرفته است !!) اما با اينحال رابطه ي ناتانيل و استيو در طول فيلم به آرامي شكل مي گيرد و از يك دوستي ساده و به يك دوستي عميق تبديل مي شود .
" تك نواز " بازي هاي درخشاني دارد مخصوصا " جيمي فاكس " كه در نقش ناتانيل بازي بسيار روان و زيبايي ارائه داده است و از آن جنس بازي هايي است كه اسكار پسند است ! در واقع نقش او به نوعي ياد آور نقش "داستين هافمن " در فيلم " مرد باراني " است . " رابرت داوني جر " نيز بار اصلي فيلم را بر دوش دارد و به خوبي توانسته است كه در نقش استيو " استيو لوپز " فرو برود .

اين فيلم را مي توان اولين فيلم آمريكايي "جوي رايت " به حساب آورد . وي كه پيش از اين توانسته بود با فيلمهاي ستايش شده و موفق "غرور و تعصب " و " تاوان" ما را به انگلستان سالهاي دور ببرد اين بار تصميم گرفت كه يك فيلم آمريكايي با موضوع نه چندان خوشايند آوارگي يك موسيقيدان بزرگ بسازد ! . وفاداري " رايت" به منبع اصلي داستان كاملا مشخص است و وي همچنين سعي كرده است كه از نظر سينماتيك نيز اين داستان را به بهترين نحو احسن به نمايش بگذارد كه هرچند نتوانسته اين كار را عالي انجام دهد اما با توجه به اينكه اين فيلم اولين فيلم غير انگليسي اين كارگردان است مي توان انتظار داشت وي در آينده بهتر از اين باشد !.
در كل " تك نواز" فيلم " داوني جر و فاكس "است و ديدن هنرنمايي اين دو در اين فيلم بهترين دليل براي ديدن فيلم است .

نظراتتون به روند بهبود وبلاگ كمك مي كنه
